آشنایی من با مرحوم سعدایی از مجلس ششم شروع شد اما انسی كه میان ما به وجود آمد تا روز پایانی حیات این انسان شریف ادامه داشت. با شناختی كه از این مرحوم داشتم، شهادت می‌دهم كه او همواره بر عهد و پیمان خود با خدا و مردم پایبند باقی ماند.

هرگز نمی‌توانم تلاش‌ها و زحمات مخلصانه مرحوم سعدایی در مجلس ششم را كه به خاطر عمل به وظایف نمایندگی، خود را وقف مجلس كرده بود، فراموش كنم. جالب آنكه تمام این تلاش‌های طاقت‌فرسا در شرایطی انجام می‌شد كه این مرحوم به صورت مزمن از بیماری خطرناك قلبی رنج می‌برد و حتی قبل از ورود به مجلس یك‌بار سكته كرده بود؛ تا جایی‌كه برخی از دوستانش بارها به او تذكر دادند كه ادامه آن روند برایش خطرناك است.

اما خصوصیات شخصی مرحوم سعدایی به‌گونه‌ای بود كه لازمه آن تنها خلوص و خودساختگی بود و همین او را از دیگران متمایز می‌ساخت. تلاش‌های این انسان شریف برای برقراری هماهنگی میان نمایندگان عضو فراكسیون مشاركت و دوم خرداد در مجلس ششم به حدی مخلصانه بود كه اگرچه همواره منشأ اثر واقع می‌شد اما روحیه آرام و بی‌حاشیه او باعث می‌شد كه كمتر كسی متوجه آنها باشد.

بی‌هیچ شك و تردیدی می‌گویم كه ایشان فعال‌ترین و كوشاترین نماینده اصلاح‌طلب مجلس ششم در ایجاد هماهنگی بود. خصوصیت شخصی آن بزرگوار در وفاداری به اصول خود و عهدی كه با مردم برای دفاع از حقوق‌شان بسته بود و نیز مرعوب نشدن از قدرت به‌قدری بی‌نظیر بود كه اگرچه باعث شد تا پس از دوران نمایندگی، مشكلات و تضییقات فراوانی برایش به وجود بیاید اما این مسائل ذره‌ای در اراده او خلل وارد نمی‌كرد و مرحوم سعدایی به‌رغم بیماری‌ای كه فراوان از آن رنج می‌برد، عضو فعال شورای مركزی جبهه مشاركت بود و در نهایت هم توسط همین بیماری سابقه‌دار از پای درآمد.

اگر بخواهم سعدایی را در یك جمله تعریف كنم باید بگویم كه او مردی صبور، مردمی، وفادار به عهد، عاشق آزادی و یك مسلمان راستین بود. امیدوارم خداوند روح بلند این انسان فرهیخته، نجیب و دوست داشتنی را قرین رحمت بیكران خود سازد و عاقبت همه ما را ختم به خیر سازد.