شب آخر كنسرت گروه دستان هم مثل شب قبل برق رفت و بیشتر از یك ساعت طول كشید تا تالار كشور دوباره روشن شود. بعد از اینكه دیگر می‌شد با چشم غیرمسلح روی سن اجرا را دید،‌ محمدرضا شجریان رفت روی سن و در میان ابراز احساسات كسانی كه در سالن به انتظار نشسته بودند، گفت: دست همه شما را می‌بوسم، ما هم مانند شما میهمان تالارکشور هستیم و نمی‌دانم جز شیطنت اسم این كار را چه باید گذاشت و با اوضاعی که پیش آمد چطور می‌شود میزبان از حال مهمان خود خبر نداشته باشد و نداند که این همه نارسایی از کجاست. متاسفانه باید بگویم قطع برق و نارسایی از جانب برخی دوستان بوده که همه ما را شرمنده کرد. اعضای گروه دستان از این اتفاق خیلی عصبی و دچار آشفتگی روحی شدند اما صبر و حوصله شما باعث روحیه دادن به آنها شد برخی نمی‌خواهند موسیقی داشته باشیم اما بدانند تا زمانی که زبان فارسی هست موسیقی ایرانی هم هست. از دشمنان برند شکایت به دوستان/ چون دوست دشمن است شکایت کجا برم؟»